Denumo (updated)

Den Humo vernieuwt en u zal het geweten hebben. Humo begraaft zijn verleden en gaat een nieuwe richting uit. Het creatieve idee achter de campagne is erg geslaagd; Humo wordt voorgesteld als (een springlevende) Guy Mortier die ten grave gedragen wordt. Het idee: ze konden niet blijven wachten tot Guyke de pijp aan Maarten geeft, dus vernieuwen ze nu al maar het magazine.

Op de begrafenis zie je een horde BV’s in diepe treurnis. Soit, de campagne is af: een goeie tv-spot (met viralcapaciteit), een leuke radiospot, geslaagde direct mail, … Over die direct mail gesproken, wie kreeg er nog hosties in de brievenbus met Mortier’s kop erop?

(ja nog steeds een crappy 1.3 megapixel phone cam. Tis dat of niks!)

Echt geïnteresseerd? Bekijk dan zeker ook eens de making-of!

A medal always has a flipside… En dan denken er enkelen onder jullie dat ik weeral commentaar ga geven op de Mortierbrigade, maar NEE! Ik heb wel mijn twijfels bij de vernieuwing van Humo. Op het eerste zicht heb ik niet veel vernieuwends gezien, buiten een lichtjes aangepaste lay-out. Vandaag krijg ik dus die DM in de bus en daar maakt Sanoma de aanpassingen duidelijk:

- gedrukt op beter papier
- een overzichtelijke opgefriste lay-out
- Voor een breder publiek (meet aandacht voor jongeren en vrouwen)

Humo is een leuk en apart blad, maar zo’n campagne voor niets? Not convinced Sanoma, not convinced.
.

Lutosa

UPDATE: Beluister de Lutosa reclamespots!

Wie volgt er een beetje de radioreclames van het moment? Je kan er niet naast horen, de spotjes van Lutosa zijn echt een toppertje. Soit, toch naar mijn humble opnion. Wie Lutosa niet moest kennen, het is de grootste Belgische producent van diepgevroren aardappelproducten.

“We waren op zoek naar een concept om onze naambekendheid te verhogen en ons territorium duidelijk neer te zetten op lange termijn,” zegt Francoise Saint-Ghislain, Communication Manager Lutosa.

Mortierbrigade drijft weer eens de spot met zijn eigen business, en laat 2 “keirels van de Kéémpen” praten over hoe ze de merkbekendheid van het aardappelmerk gaan stimuleren. Volgens Ghislain had Mortier al snel begrepen wat net de problemen van het merk waren, daarna werd een strategie uitgeplozen en kon de creatie beginnen. En ik moet toegeven, het is inderdaad een geïntegreerd concept met een duidelijke identiteit. Na een wanprestatie een tijdje geleden, zet Mortier weer goed werk neer. Een welverdiende Mea Culpa is hier wel op zijn plaats.

Spijtig genoeg vind ik geen audiomateriaal van de spots. Kan iemand mij helpen?

P.S.: Zelf ben ik een hele tijd bezig geweest met de productie van een aantal spotjes die nu in de ether zijn. Iemand al iets van VAB of BASE gehoord?

The medium is the..

Ik hou van goeie ambient outdoor ads. Een clevere creatief weet via dit soort reclame haarfijn een link te leggen tussen de boodschap, het medium en het product. Op ads of the world zijn er talloze van dit soort reclameuitingen te vinden, bekijken die handel. Via tits&tats van Skolgen kwam ik er weer zo’n leuke tegen die’k nog nergens anders gezien had: WWF billboards. De verplaatsende zon werpt een veranderende schaduw op het billboard, wat het stijgende waterpeil van onze oceanen weerspiegelt. Via deze weg wil WWF of course de klimaatsveranderingen aankaarten.. Shadow hoardings, ze zijn vét in!

PS: Virale commentaren komen eraan.

Middagintermezzo

Een collega kwam net aanzetten met een site die jpg’s in een wip omzet in vectoren. Voor de mensen met een Illustrator-handicap is dit een erg handig siteje. Zelf heb ik het nog niet uitgebreid kunnen testen, maar het ziet er veelbelovend uit. Tsjekken:

http://vectormagic.stanford.edu/

En voor zij die niet kunnen wachten, morgen geef ik mijn immer kritische blik op het geheim achter (JAWEL) virals.

Blogstatistieken

Het houdt mij niet zo sterk bezig, toch kijk ik af en toe eens naar m’n statistiekjes. Toen ik nog mijn verhaal deed op de Skynetblogs, haalde ik dagelijks +- 250 bezoekers. Het moet wel gezegd dat veel van deze bezoekers absoluut niet kwamen om mijn hersenschimmen over communicatie te lezen. Nee, zowat 60 à 70% kwam via Google snel iets meepikken en dan verdwenen ze terug in cyberspace. Content is king of course.
Dat is één van de redenen waarom ik m’n schriftje bij Skynet gedumpt heb. En dat is ook de reden waarom ik hier niets schrijf over t*kioh*tel, ph*tosh*p cr*cks of ttn.
Dus ben ik hier een viertal maanden geleden met een propere lei begonnen. Als ik nu kijk naar de dagelijkse dosis passers-by, dan is dat toch heel wat teruggevallen (100 à 150/dag), en maar goed ook, want u léést hier ten minste iets. Of het dan al de moeite is of niet dat laat ik aan u over. Ik ben wel eens benieuwd hoeveel nieuwsgierigen andere bloggers dagelijks naar hun schrijfsels weten te lokken. Komop clopin, dikkie, pietel, sideburns, bram, communicatieventjes, buzzende bijtjes, Michel en alle anderen! Mensen het is uw payroll niet, laat eens zien wat ge binnenhaalt. Replyen!

Social networks. zucht.

10.001 blogpostjes heb ik er al over gelezen, en toch geraken we er niet over uitgepraat. Wat ik al vanaf het begin dacht, wordt nog maar eens bewezen; social networks worden niet intensief gebruikt. We zijn allemaal wel lid van de meeste sociale webjes, want achterlopen is geen optie.

Zoals het een goede web 2.0-er betaamt, ben ik trotse eigenaar van een account op Facebook, LinkedIn, Flickr en MySpace. Facebook werd ik zowat opgedrongen door 89% van mijn MSN-lijst, LinkedIn leek me wel boeiend, Flicker moest wel handig zijn en MySpace was gewoon een hypetest. Uiteindelijk gebruik ik maar 1 van deze vier (Linkedin) op regelmatige basis, en toch vraag ik me soms af waarom ik lid ben.  De meesten doen het, denk ik, om wired over te komen met zoveel mogelijk connections achter hun naam. En dan sta je daar met je connections die je half en half kent. Het enige pluspunt van dit platform is, in my humble opinion, het feit dat een toekomstige werkgever snel kan zien waar je gewerkt hebt en wie je “kent”. Verder kan je nog vragen stellen aan een professionneel publiek, maar dat kan volgens mij sneller en gerichter via andere wegen. 

Mijn Facebook is helemaal een lachertje aangezien ik er enkel een profielfotootje heb opstaan en voorts nada. Toch zijn er elke dag mensen die mij graag als online buddy willen om naar mijn leeg fotoboek te kijken. Het verbaast me echt hoeveel mensen ingeschreven zijn op dit platform, zelfs empty heads zonder enige computer knowledge zijn fiere Facebookies. Als ik eens op een rijtje zet wie mij allemaal toevoegt, dan concludeer ik dat de meeste slachtoffers van web 2.0-toepassingen internetleken zijn. Ik veralgemeen niet, maar geef toe..

Voor ik hier de draad helemaal verlies, even terug naar waar ik oorspronkelijk mee begonnen was. De meerderheid wordt lid van social networks uit nieuwsgierigheid, om er vervolgens nog slechts sporadisch naar om te kijken. Het sterke van het verhaal is dat ongeveer 59% van die horde helemaal niet graag heeft dat er persoonlijke gegevens van hem of haar op het web staan. Begrijpe wie begrijpe kan. 

Vettig haar.

Het is niet simpel om origineel uit de hoek te komen met ambient media, maar tegenwoordig duiken er geregeld toffe initiatieven op. Zo bedacht Lem, een chinees reclamebureau, een leuk idee voor Pantene Shampoo. Ergens in een shopping center in Shanghai plaatste Lem een real-life pruik van ettelijke meters over de middenbalk van de roltrap. Leuk idee en zeer toepasselijk, de slogan luidt immers: “Silky touch. Irresistibly smooth.” Uiteraard gaat iedereen aan het nephaar voelen of het echt zo silky is als Pantene beweert. Maar dan stel ik mij toch de vraag of die selling proposition nog wel opgaat bij de 974ste Chinees die met sushivingers over de gigapruik aait. Tof idee, maar niet doordacht.

Ik mis iets

Als je de reclamewereld wat volgt, dan heb je zeker de spot van Kasteelbier gezien. Hilarische copywriting. Ik kan me niet inbeelden dat de schrijver in kwestie trots was op zijn geleverde werk. Néanmoins heeft het zijn effect niet gemist, een horde bloggers gaf commentaar op de vrouwonvriendelijke reclame van het biermerk. Resultaat: 21000 views op één weekje tijd. Eigenlijk ben ik niet echt akkoord met het feit dat dit discriminerend zou zijn. Het komt gewoon belachelijk over, mede doordat de man een kleine 40 jaar ouder toont dan zijn bevallige biermaîtresse.

Nu ja, de bedenker van de spot is de 76-jarige bierbrouwer Luc van Honsebrouck. En die zegt het volgende:
Ik vind de spot absoluut niet vrouwonvriendelijk. Zo gaat het er nu eenmaal aan toe in een gezin: de man komt thuis van zijn werk, eet en zet zich in de zetel, terwijl zijn vrouw de afwas doet. Ze voelt aan dat haar man iets mist en beseft dat ze hem nog niet gevraagd heeft of hij een Kasteelbier wil. Daar is toch niks antivrouwelijks aan?’ 

Ik heb het gevoel dat ik de verkeerde gekozen heb. 

 

Remember today.

Ouders doen altijd nostalgisch over hun jonge jaren, en terecht waarschijnlijk… Is je jeugd niet de beste tijd van je leven? Iedereen heeft wel eens nagedacht welke muzikale klassiekers van onze jonge jaren de tijd gaan overleven. Wel, ik heb er geen idee van… Zelf luister ik (23jr.) liever naar de klassiekers van toen, dan naar de hits van vandaag.

Wanneer MTV een campagne startte onder de naam “Remember Today”, schakelde het Lowe Hunt in. In samenwerking met Electric Art (3D) ontwikkelden Adam Lance (creatief directeur) en Dejan Rasic (Art Diretor) een erg leuke reeks.  Judge for yourself:

Eddy.

Geen woorden.