The thin red line between corporate and personal blogs

Ik vraag me soms af waar we de scheidingslijn tussen een corporate en een persoonlijke blog kunnen trekken. Als ik Sideburns lees, krijg ik de gekruide mening van een strateeg bij Famous. Volg ik Pietel’s dagelijkse beslommeringen, dan weet ik hoe hij, als online strateeg van Duval Guillaume, denkt over bepaalde campagnes. Dat geldt ook voor de hersenschimmen van Christophe (DG), Ief (Saatchi), Clo (Sanoma), … (mezelf ook of course)

Al die mensen hebben een mening, en maar goed ook, maar wat als die lijn tussen een corporate en een persoonlijke blog vervaagt? Ze hebben over het algemeen meningen over zaken uit hun eigen visvijver. Kan dat adverteerders of andere klanten dan niet voor de borst stoten? Je spreekt niet onmiddellijk vanuit het bureau, maar je werkt er wel.  Is het mogelijk dat bepaalde meningen kwalijk kunnen zijn in tijden van spannende pitches? Want wees er maar zeker van, je (eventuele toekomstige) klanten lezen mee.   

What’s your opinion?

6 Responses to “The thin red line between corporate and personal blogs”


  1. 1 sideburns mei 2, 2008 om 8:00 am

    Tja, dat geldt natuurlijk voor élke persoonlijke blog. Iedereen werkt altijd wel ergens, en die meningen kunnen weleens botsen. Niet alleen met de mening van (toekomstige) klanten, maar evenzeer met de mening van de werkgever natuurlijk. Er zijn daarvoor al bloggers ontslagen in de USA.
    Maar bon, het blijft een persoonlijke blog, en laat ons even aannemen dat lezers van blogs wel het onderscheidt kunnen maken, en dus weten dat daar geen bedrijfsstandpunten vertolkt worden.
    Ik vind het omgekeerde gevaarlijker. Namelijk als een corporate blog soms erg op een persoonlijke blog begint te lijken. Ik lees bijvoorbeeld ook graag de blog van Germaine, en daarbij weet ik dat ik de mening van Piet lees. Maar ik ben niet altijd zeker of dat altijd goed is als corporate mening. Maar bon, Piet runt mee Germaine, dus hij kan daar best zelf over beslissen. Maar hetzelfde geldt ook voor de blog van Boondoggle, ook daar zijn het vaak persoonlijke meningen van medewerkers, die meebepalend zijn voor het corporate imago.
    Dit gezegd zijnde, vind ik dergelijke corporate blogs toch vaak interessanter dan een corporate newsfeed.
    Uiteindelijk zitten we in een business die door mensen gemaakt wordt. Die mensen stralen je corporate imago altijd uit, is het niet op een blog, dan is het in de dagelijkse omgang, in meetings, op feestjes, in interviews, …

  2. 2 sideburns mei 2, 2008 om 8:12 am

    oh, en heeft het ook met die thin red line te maken dat de links naar die persoonlijke bloggers uit andere bureaus niet marcheren😉

  3. 3 janso mei 3, 2008 om 9:52 am

    Ik denk wel dat elk gezond persoon het onderscheid kan maken tussen de mening van een individu en de mening van een heel bureau. Maar als jij een keuze van een merk afkraakt op je blog, kan dat dan geen gevolgen hebben als dat merk later aan de overkant van de tafel zit bij een pitch?

    Wat blogs als BD en Germaine betreft; ik lees ze graag en ze weten waar ze mee bezig zijn. Maar ik twijfel er ook ten zeerste aan of het wel een goede situatie is als een persoonlijke stem de corporate mening gaat worden. Nu ja, daar zal intern genoeg over gedebatteerd zijn..

    P.S.: Die links waren een ochtend-mistake, zie ze werken!

  4. 4 Piet Wulleman mei 3, 2008 om 1:43 pm

    Hà, hiér zitten die lezers🙂

    interessante vraag, die ik mezelf ook al een paar keer heb gesteld. Wat begonnen is als een corporate blog met een geïnteresseerde doch nog steeds enigszins Chinese vrijwilliger, is toch inderdaad een beetje omgeturnd naar een persoonlijke blog … al probeer ik enkelen bij ons er van te overtuigen ook eens af en toe te posten. Niet alleen omwille van het “werk” of de “inspiratie”, maar ook preceis omdat ik er graag een veelheid van meningen in wil. Waarvan ik dan aanneem dat het gemiddelde zowat de mening van GERMAINE is.

    Dit gezegd zijnde, ik zie wel een aantal potentiële problemen. Meer nog, ik denk inderdaad af en toe na of ik een bepaalde mening wel wil posten, vb over een bepaald merk. Over het algemeen doe ik dat dan toch wel, maar dan iets diplomatischer. Wat ik ook al gedaan heb is een mailtje sturen naar het merk in kwestie, om hen te verwittigen en zelfs te zeggen dat ik er altijd wel wil over praten – kan natuurlijk ook als een paradoxale vorm van prospectie worden gezien🙂

    Ander probleem is dat, gezien je schrijft over dingen die in je hoofd zitten, en die dingen meestal te maken hebben met projecten waarop je werkt (pitches bijvoorbeeld), je de neiging hebt om dingen te vertellen die je niet mag of wil vertellen bijvoorbeeld. Je mag niet zeggen of je gewonnen of verloren hebt (terwijl je dat wel graag zou doen!), je kan je gedachtengang maar bter niet teveel weggeven (want jullie lezen mee!), etc. En da’s vervelend, want op zo’n moment wil je je inzichten delen en toetsen. Maar goed, daar zijn collega’s voor. Tegelijkertijd is de charme van een corporate blog ook net dat je een beetje achter de schermen kan meekijken, dus daar probeer ik wel een evenwicht in te vinden.

    Maar voor de rest? Ik schrijf toch nogal wat ik zelf wil, en mochten mijn collega-bestuurders daar problemen mee hebben zou ik het wel horen. Overigens consulteer ik hen ook wel eens: zou ik het daarover wel willen hebben?

    en tenslotte kan ik mij eerlijk gezegd niet goed voorstellen dat ik anders zou schrijven als ik een blog onder mijn persoonlijke naam zou hebben – uiteindelijk associeert wie mij kent mij toch al met GERMAINE, en sowieso wil een mens toch een beetje een professionele reputatie hooghouden, dus …

  5. 5 janso mei 3, 2008 om 2:13 pm

    Hey Piet,

    Nu je hier toch bent; waarom schrijf je op je Glog zowel Engels als Nederlands door elkaar? Ik kom erg graag je meningen lezen over vakzaken, maar dat stoort/verwart me soms..

  6. 6 Piet Wulleman mei 4, 2008 om 8:26 pm

    Laat dat afwisselend Nederlands/Engels nu net het enige zijn wat ik expliciet en enkel heb gedaan vanuit de wetenschap dat het hier om een corporate blog gaat. Op een korte termijn net iets teveel in de situatie gezeten dat je je realiseert dat internationale prospects, potentiële partnerbureaus, business relaties en andere geen fluit kunnen lezen van wat je schrijft.

    Waarom dan niet alles in het Engels? Omdat ik het redelijk belachelijk zou vinden om over een Nederlandstalige campagne in het Engels te gaan schrijven.

    Overigens vind ik het zélf – maar da’s dus per definitie subjectief – wel boeiend. Meer nog, ik probeer franstalige collega’s zo ver te krijgen dat ze ook gaan schrijven, ik zou er graag een hele linguistische ratjetoe van maken.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Hello world

View Kristof Janssens's profile on LinkedIn

Add to Technorati Favorites

Janso is delicious

Janso tweeting

Bloggup

a

Janso's photostream

Janssen Pharma

San Diego bay

NBC

Coursera

Meer foto's
mei 2008
M D W D V Z Z
« Apr   Jun »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031