Archive for the 'online media' Category

The future is (y)ours.

Het wordt intussen dagelijks leesvoer, sociale netwerken en aanverwanten die gigantisch veel waard zijn, maar totaal geen omzet draaien. Au contraire, de meesten kreunen onder torenhoge hostingfacturen. Er is nog klassieke bannering die ervoor zorgt dat er wel wat inkomsten zijn, toch zijn deze lang niet genoeg om platformen winstgevend te maken.

Vooral videoplatforms zitten met de handen in het haar, toonvoorbeeld hiervan is natuurlijk Youtube. Terwijl Youtube zich erg user friendly gedroeg, worden we nu geconfronteerd met kleine tekstpop-ups alsook full blown bannertjes. Ook de Vlaamse Youtube, GarageTV, is schuldig aan dit soort canibaliserende praktijken, al worden we hier geconfronteerd met een nog verschrikkelijker fenomeen; de klikbare pre-roll ads. We zagen dit al eerder in de videosectie van enkele nieuwsportalen, daar word je doodleuk een 30” commercial voorgeschoteld – eens je het hi-res reclamespotje doorgeworsteld hebt, krijg je een low-res redactiefilmpje te zien dat gedomineerd wordt door het megalogo rechtsboven.

Als je al eens online mediafacturen te zien krijgt, dan weet je dat dit soort prerolls en banners een pak geld kosten. Goed, deze inkomsten zorgen ervoor dat je überhaupt nog filmpjes kan bekijken, maar is dit nu het ultieme commerciële model dat dergelijke platforms de kop boven water zal houden? Al een tijdje hoor je in de wandelgangen dat er beter en specifieker getarget kan worden op jouw doelgroep.

Momenteel kan je als adverteerder al in een relevantere context adverteren. Als je je Facebook-status veranderd naar verloofd, dan kan je er donder op zeggen dat je overstelpt zal worden met banners van huwelijksfotografen, printservices, car rentals, etc… Goed, maar wie klikt er nog op een banner? 😉
Men zou er bijvoorbeeld voor kunnen zorgen dat de verloofde user op een logische en natuurlijk manier (zachtjes) geleid wordt naar (gesponsorde) huwelijksportalen binnen het sociaal netwerk, waar verloofden en gehuwden kunnen discussiëren over de voorbereidingen, prijszettingen en andere ervaringen. Is it noticeable that I popped the Big Question?

Anyhow. Wat ik nog boeiender vind, is dat Google werkt aan patronensysteem dat kan voorspellen welke producten je later zullen bekoren. Dit systeem scant zoekprocessen van gebruikers en segmenteert ze in verschillende kleine subgroepjes. Jouw zoekopdrachten worden vergeleken met de hele dbase waardoor The Evil Empire je kan aanstippen als mogelijke prospect. Als er dan een slimmere manier van adverteren gevonden is, wordt het interessant voor reclamemakers en zal er (misschien) iets minder met losse flodders geschoten worden.

The future is (y)ours.

Media buys & social brands en al.

Dood ben ik allerminst, maar het is hier de laatste dagen behoorlijk stil geweest. De schuldigen: een aantal interessante mensen in real life leren kennen, een meute boeiende, maar intensieve projecten op de agenda en een lieve vriendin die veel aandacht vraagt. De laatste tijd heb ik dus mijn soelaas gezocht in snellere digitale media waar ik ook mijn ei kwijt kon. Maar maar máár… soms zijn er ook dingen die iets meer tekst vragen.

Online media-aankopen en social brands bijvoorbeeld.

Ik ben lang van de overtuiging geweest dat bannering kopen op relevante plaatsen een degelijke investering was. Zo koopt de de Stad Antwerpen bannerruimte in op relevante facebook-profielen om op zoek te gaan naar toekomstige politiemensen. Goed. Dergelijke media buys zijn te verantwoorden en ondersteunen een geïntegreerde campagne die nog tal van andere kanalen gebruikt. Let op, dit is enkel ter ondersteuning van een campagne, hiermee kan je de campagne niet dragen

Vandaag duiken er meer en meer campagnes op die puur online lopen, dikwijls via minisites die een boodschap willen opdringen aan de bezoeker. Dit soort campagnes probeert traffic te genereren  naar de microsites door dure banneringpakketten te kopen. En ja, je gaat traffic creëren, maar een campagne dragen is een andere zaak. Het is niet fout om je project te ondersteunen met banners, maar laat het niet het enigste kanaal zijn via welke je communiceert.

Het idee van microsites snap ik enigzins wel, maar waarom voer je je campagne niet gewoon op de homepage van je merk? Naast het campagneverhaal, kan je die dure bezoekers ook betrekken in het grotere verhaal. Correct me if I’m wrong.

De natte droom van makers van een online campagne is om een verhaal te vertellen dat bezoekers echt boeit en meeneemt in het verhaal. Zo’n experience grift zich in het geheugen van je bezoeker en bezorgt je heel wat “gratis” traffic (WOM).

Om uit de massa te springen pogen vele campagnes om met vernieuwende technieken te komen. Dikwijls zijn die pogingen nogal hopeloos, maar af en toe komt er iets leuks uit, bv: Smart ForTwo.

Een nog nattere droom is om een community te creëren rond je campagne/product. Ik denk echter niet dat dit een doel mag zijn voor elk project. Er zijn zoveel plaatsen waar mensen praten over merken en waar het dus makkelijk is om je verhaal te brengen. Je hoeft niet zozeer elke keer een medium uit te vinden. De  plaatsen waar je met je doelgroep kan connecten, bestaan al, gebruik ze. Moenen verwoordde het hier mooi door een community stichten te vergelijken met een plastiek bloem planten. Check it, it’s a nice read.
 
Die manier van werken verlaagt de engagementsdrempel enorm. Vraag je publiek niet elke keer om zicht erg actief te gaan mengen in weer een nieuwe community. Ik zie daar enkel graten in als je op lange termijn een zeer consistent verhaal gaat brengen.

Weet dan wel dat je je als social brand zal moeten gedragen. Je publiek verwacht nieuwe en vooral boeiende content, iets wat voor veel bedrijven geen makkelijke opgave is. The perfect social brand is volgens mij een mix tussen Ben&Jerry’s, Skittles, Nike, …

Als je die rock’n’roll cases van deze merken naast elkaar legt, dan kan je jezelf de vraag stellen of dit voor elk merk mogelijk is. Wat denken jullie, is het mogelijk om voor minder sexy merken op een interessante manier een online verhaal te vertellen?

A mobile future.

Al een paar jaar zat ik te wachten tot er wat vooruitgang geboekt werd op het vlak van mobiel internet. Ik had voordien zowat alles getest, van WAP op een Nokia 7110 tot I-Mode, maar tevergeefs. Het was behoorlijk moeilijk om je toestelletje in te stellen, de snelheden waren droevig, het dataverkeer enorm duur en het gebruiksgemak alles behalve.
Sinds een jaar ben ik dan overgeschakeld naar een iPhone, maar dan wel een first gen – het eerste toestel dat gebruiksgemak koppelt aan behoorlijke snelheden en een eye candy interface. Intussen is de 3G de standaard geworden, maar die heb ik even aan me voorbij laten gaan.

Misschien mis ik wel niets, want de toekomst van mobiel internet staat voor de deur: 4G. Een evolutie die het gebruik van internet op mobieltjes ingrijpend zal veranderen. 3G laat op dit moment snelheden toe tot 7,2 mbit/sec, de gemiddelde Belgische breedbandverbinding thuis ligt rond de 10 mbit. De opvolger van HSDPA/3.5G zal maar liefst snelheden van 320 mbit/sec toelaten.

You do the math.

Live HD video streamen of een HD videoconference calls via VoIP, het is allemaal nabije toekomst.

Wanneer dat tijdperk aangebroken is, wordt mobile groot – echt groot. Dat wordt het moment waarop de grenzen tussen offline en online nog vager gaan worden. Dat kan niets nog tegenhouden. Wat wel een rem kan zijn, zijn de nog steeds hoge kosten voor dataverkeer en de, nog steeds, bedenkelijke batterijlevensduur van smartphones. Wat die prijs betreft, zijn er al enkele initiatieven die gratis datapakketten aanbieden in ruil voor gepersonaliseerde advertenties. Dat kunnen we alleen maar toejuichen

Momenteel staat het mobiele gebruik bij de massa nog op een laag pitje, toch doemen er soms al tekenen op van digital fatigue, en dat gaat er wellicht niet beter op worden. We gaan meer en meer ons mobiel internetgebruik afstemmen op functionaliteit (en in mindere mate op entertainment). We schakelen onze smartphone in om snel op te zoeken waar we goede restaurants in de buurt kunnen vinden, om te checken of er al feedback is op je laatste mail, om snel nog even een ticket te boeken, een filmpje mee te pikken op de trein… Snel en instant worden de kernwoorden. Snelle transacties zullen gebeuren via widgets en andere applicaties (bv mobiel stemmen of je digitale portefeuille). Andere hoofdzaken waarvoor we mobiel internet gaan gebruiken zijn interactie (IM), plaatsbepaling (maps=mirrorworlds) en mobile search (pech voor de volksquiz).  

Het feit dat we onze multimedia mobiel steeds bij ons zullen hebben, zal reclamemakers oprecht gelukkig maken. Dat betekent dat we op het moment van inspiratie snel content kunnen produceren (beelden, geluid en andere media snel registreren, bewerken en uploaden). Die content kunnen we dus makkelijker personaliseren en voorzien van metadata. Op dit moment vraagt het allemaal nog wat te veel tijd en moeite om mainstream te zijn. 

Ook niet onbelangrijk voor adverteerders en reclamebureaus om te begrijpen, is dat mobiele telefoons steeds in de context gebruikt worden, op het moment waarop de consument wil overgaan tot aankoop. Vlot mobiel internetgebruik lijdt ertoe dat we ons ín de wereld gaan begeven, niet in een situatie waar de wereld zich buiten afspeelt.
 Het contextueel adverteren wordt dus nóg belangrijker dan dat het al is, en dat gaan de adverteerders graag horen. Vive le ROI !

Als onze toestellen dan toch voorzien worden van betere techniek en snellere verbindingen, dan is een volgende stap niet ver weg, dan bedoel ik bijvoorbeeld augemented reality.
Zo kunnen in real life en 3D-gewijs dingen gaan projecteren zodat ze “tastbaar” worden. Een mooi voorbeeldje hiervan is één van de laatste ads van Mini Cooper.

The future may be bright.

Volwassen worden.

Aaah volwassen worden. Ik was er niet direct fan van toen ik net afstudeerde. Bij mijn proclamatie had ik al heimwee naar de tijd dat we allemaal onbezonnen, twee maanden verlof konden nemen om een last minute te boeken naar de Turkse Riviera of naar een zonovergoten Costa elders. En dat voor maar €550. Toen ik 14 was kon ik niet snel genoeg 16 zijn want dan mocht ik officieel met een blinkende bolide de baan onveilig maken. En vanaf m’n twintigste wou ik niet meer ouder worden, want this was the time.

Intussen staan er 25 streepjes achter mijn naam, en ik ben er blij voor. Stilaan vallen de stukjes in elkaar en beginnen mijn prioriteiten zich te verleggen. Zowel op professioneel als op privé-vlak (I’m getting married with this little lady :)) weet ik precies wat ik wil. Zij die mij kennen, weten dat kiezen niet echt een sterk punt van mij  is.

Op professioneel gebied ben ik minstens even gelukkig. Werken met ideeën, praten over hoe je doelgroep denkt, elke dag met nieuwe dingen bezig zijn…  Voor het eerst werk ik samen met iemand die 100% hetzelfde denkt over “de dingen” – zeg haar maar even dat ze goed bezig is. Ik kijk naar de vlinders, terwijl zij ervoor zorgt dat ik niet in een drol trap (dixit). Geweldig toch?

Als account ben je een generalist, je moet van alle markten wat thuis zijn, een breed interesseveld hebben. Check. Ik hou van internet, lezen, leren, IT, discussies, actualiteit, sport, grafisch ontwerp, fotografie, enz… Het houdt me allemaal bezig. In elk van die interesses wil ik me specialiseren, maar logischerwijs ontbreekt me de tijd.
Eén grote passie zou handig zijn, want eigenlijk ben ik liever specialist dan generalist. Als ik dan moet kiezen, dan wil ik in de toekomst wel evolueren naar online planner. Bureau’s hebben, hoop ik althans, ontdekt dat er meer is dan klassieke reclame. Internet is de uitgelezen plaats om je verhaal te doen, voorbijgangers te verleiden of zelfs je product meteen te slijten. Je kan perfect monitoren wat er over je merk gezegd wordt of beter nog, je kan er in dialoog treden met je kopers en prospects. Logisch allemaal, maar voor vele merken is dit nog niet het geval.

Web 2.0 is momenteel de standaard. Intussen weet iedereen hoe het interactief web werkt, maar momenteel staat het internet nog in zijn puberschoenen. Het web is lang nog niet volwassen, reden genoeg om je hierin te specialiseren. Het is zoals Crusty (creative director Emakina) zegt; bureau’s zijn op zoek gegaan naar mensen die sites konden bouwen. Nadien werden er ook digital natives in huis gehaald die dat web2.0-ding konden uitleggen. Dat stadium zijn we intussen gepasseerd. Wat we nu nodig hebben zijn mensen die hun online expertise naadloos kunnen omzetten in creatieve online campagnes. Benieuwd hoe campagnes gaan evolueren de volgende jaren.

Het wordt immers nog spannender wanneer web 3.0 een feit is, want dan wordt de grens tussen offline en online nog vager. Op dat moment is men vrijwel continu verbonden met het internet, waardoor op elk ogenblik gesynchroniseerd kan worden met je online profiel. Camera’s, GSM’s, mp3 spelers, mini pc’s, intelligente personal agents die constant gegevens uitwisselen met je digitale leven. Die digitale data zullen geordend, benoemd en bewaard worden door intelligente machines. Data wordt op dat moment meer dan bits & bytes.

Documenten gaan over mensen, gebeurtenissen, bedrijven, landen, sport, eten, enz… In feite over alle onderwerpen die je maar kunt verzinnen. Je hebt het dan dus niet meer over documenten, maar over “entiteiten” die in documenten voorkomen. De truc is dus om ook computers te laten begrijpen waar die entiteiten in documenten over gaan.
Cloud computing, web operating systems, open source software zullen dan pas echt doorstoten. (cfr. Frankwatching).
Gaan we dan toch nog succesvolle campagnes maken die volledig steunen op User Generated Content?

Gelukkig staat volwassen worden niet gelijk aan stoppen met leren. The best is yet to come.

Blij.

Inge wordt hier blij van. En ik ook wel.
Het flash mob idee is niet nieuw, maar toch steeds leuk om naar te kijken. Zeker wanneer het goed voorbereid is.
Wanneer volgt de eerste (branded & geslaagde) Belgische flash mob? Als dat al het geval geweest is, refresh my mind please.

No buzz?

Nu we toch een debat over creativiteit afgestoken hebben, kunnen we hier beter nog wat over doordrammen. Origineel zijn op internet is minstens zo moeilijk als in real life, maar de mogelijkheden zijn legio. De online wereld is een speelplaats voor out-of-the-box thinkers (tot zover de buzzwords).

Overheard in a fictional agency: “Ah ja, en we hebben ook nog een aantal virale filmpjes in de pijplijn zitten. Goed idee, vooral grappig. We gaan die hier en daar wat seeden naar A-listers. En zelfs ons merk komt er goed uit”.

Goed plan, maar als je campagne echt goed is, hoef je niet één mailtje te sturen. Dan word je gevonden. Seeden kan helpen bij het gevonden in een eerste fase, maar nadien moet hét idee zijn werk doen. Ik ben vooral fan van concepten die er in slagen om online media op een nieuwe, nooit eerder vertoonde manier te gebruiken. Zo’n campagnes worden sowieso viraal, stralen af op je merk en op je bureau. Kortom cool. Er zijn zo’n paar ideetjes die me dan direct te binnen schieten; Axion banner concerts, Experience Wii & Warioland, Street fighter Youtube game, und sofort…

Het spreekt voor zich dat je zo’n ideeën niet uit je mouw schudt als je niet actief bezig bent met het wwweb. Een workshopje hier of een seminarietje daar gaan daar niet bij helpen. Generation gap? Nee, ik denk het niet – veeleer een curiosity gap. Voorbeelden genoeg van andere generaties die vlot kunnen w@rken met internet, en het dat universum dan ook nog echt snappen. Je wil vooruit of je blijft ter plaatse trappelen – iets wat we momenteel echt wel kunnen missen.

Niet waar?

PS: Vergeet “Van vlees en bloed” niet. Maar daar hoefde ik je niet aan te herinneren zeker?

De toekomst volgens mijn glazen bol.

België was een jaar of vijf geleden een koploper op het gebied van ADSL-bereik. Sindsdien is de penetratiegraad in onze buurtlanden stijl omhoog gegaan, terwijl wij achterop zijn beginnen hinken. De internetabonnementen zijn bij de duurste in heel Europa en zijn nog steeds gelimiteerd. Om dan nog maar te zwijgen over de mobiele internetmarkt. PDA’s en smartphones zijn over het algemeen duur in aankoop, en ook de kosten voor data-abonnementen swingen de pan uit.

Resultaat is dat de interessantste en succesvolste online campagnes dan ook van buitenlandse makelij zijn. Er is dus werk aan de winkel voor de Belgische providers.
In vele gevallen is het online luik een doordruk van de above campagne. Dat ligt niet enkel aan de beperkte technische mogelijkheden, maar ook aan het klassieke hokjesdenken. Creatieve duo’s (copy/ad) moeten zich meer gaan inleven in de waaier van mogelijkheden die het internet biedt. In de ideale wereld worden zij bijgestaan door mensen die internet eten, drinken, slapen. Zo gaan we in de toekomst niet enkel doordrukken krijgen van offline campagnes, maar concepten die bedacht zijn vanuit de digitale wereld. Als dat online denken ingebed is in je bedrijf, dan is het ook makkelijker om je klanten te overtuigen om online campagne te gaan voeren.

Nu de internetmarkt in België nog achterop ligt, zijn er nog legio opportuniteiten voor klassieke bureaus. Deze boot mag echter niet gemist worden. Het is niet de bedoeling dat elk bureau een eigen online cel gaat oprichten, al zou het wel handig zijn. De volledige executie van een online concept kan echter nog steeds extern gedaan worden. Aaah the future will be weet.

Tot zover de bedenkingen van mijn glazen bol.

PS: Omdat ik toch ooit die poll-functie eens moet gebruiken 🙂


Hello world

View Kristof Janssens's profile on LinkedIn

Add to Technorati Favorites

Janso is delicious

Janso tweeting

Bloggup

a

Janso's photostream

Pagina’s

augustus 2017
M D W D V Z Z
« Jan    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031